وقتی جاناتان سویفت در سال ۱۷۲۶ کتاب سفرهای گالیور را نوشت، در فصل لاپوتا از دو قمر مریخ با جزئیاتی عجیب دقیق حرف زد!
اما صبر کنید! ... قمرهای مریخ یعنی فوبوس و دیموس تا سال ۱۸۷۷ کشف نشده بودند! یعنی سویفت حدود ۱۵۰ سال زودتر از اخترشناسان، این کشف را در قالب داستانی طنزآمیز مطرح کرده بود.
در داستان گالیود، دانشمندان لاپوتا نهتنها از وجود دو قمر خبر دارند، بلکه فاصلهشان از مریخ و زمان گردششان را هم ذکر میکنند—و آنهم با دقتی که هنوز هم باعث تعجب اخترشناسان است.
آیا این فقط تخیل بود؟ یا سویفت از نظریههایی ناشناخته الهام گرفته بود؟ یا کسی از آینده به زمان وی رفته بود و درباره مریخ و قمرهایش با سویفت صحبت کرده بود؟
در هر صورت، تاریخ گاهی آنقدر عجیب است که انگار خودش دارد با ما شوخی میکند.